نوروزنامه ( تاریخچه نوروز که از یه مجله دزدیدم 
!!! 
)
۱- اوايل به جاي حاجي فيروز ، مير نوروزي مي گفتند كه با همراهانش كه تار و تنبور مي زدند ، در شهر مي چرخيد و مي خواند :
حاجي فيروزه بله . . . سالي يه روزه بله . . .
۲- حاجي فيروز نزد مردم حرمت زيادي داشت و و را مظهر شادي و نشاط در سال جديد مي دانستند .
۳- معمولاً همراه حاجي فيروز يك باز شكاري حركت مي كرد و صاحب هر خانه اي كه باز وارد آن مي شد ، هديه اي به حاجي فيروز مي داد چرا كه ورود باز را مايه بركت مي دانستند .
۴- معروف است كه زرتشت ، در روز نوروز از سوي اهورا مزدا به پيامبري برگزيده شد .
۵- با ورود اسلام به ايران ، پيامبر گرامي حضرت محمد «ص » با شنيدن شرح نوروز ، آن را مغاير با دين و يكتاپرستي نديد و ايرانيان را براي برگزاري اين جشن آزاد گذاشت .
۶- روايت است كه روز عيد غدير خم برابر بوده با جشن نوروز در ايران .
۷- ابوريحان بيروني ، دانشمند بزرگ ايراني ، درباره تاريخچه نوروز گفته است : ايرانيان قديم به هنگام فروردگان ( فروردين ) در بالاي بامها از بزرگان پذيرايي مي كردند و بوي خوش مي پراكندند .
۸- هندي هايي كه ريشه آريايي دارند ، در روز نوروز جشني به نام « پاتيارا » برگزار مي كنند كه شبيه اين جشن را روميان قديم با نام « مانس » برگزار مي كردند .
۹- يكي از ارزشمندترين دستاوردهاي نوروز ، كشف سال كبيسه توسط دانشمندان ايراني بود . « و كوت شميدي » دانشمند و مورخ آلماني اين كشف ايرانيان را به دوره داريوش دوم يعني حدود 411 سال پيش از ميلاد نسبت مي دهد .
۱۰- با استناد به نوروز ثابت مي شود كه بنيانگزار سال خورشيدي ايرانيان بوده اند ، زيرا هنگامي كه ساير تمدنها سال قمري را معمول مي دانستند ، ايرانيان يك دور گردش زمين به دور خورشيد را مبدا سال محسوب مي كردند .
۱۱- از قديم هر سال را به نام يك حيوان مي ناميدند كه انتخاب حيوانها بر اساس نوبت به ترتيب زير بود :
موش ، گاو ، پلنگ ، خرگوش ، نهنگ ، مار ، اسب ، گوسفند ، ميمون ، مرغ ، سگ و خوك كه در نتيجه هر 12 سال يك بار نوبت يك حيوان مي شد .
۱۲- براي فهرست اسامي حيوانات كه هر سال به نام يكي مهر مي خورد ، شاعري به نام « فرالاوي » شعر زيبايي گفته نخستين بار در كتاب « نصاب الصبيان » ابونصر فراهاني چاپ شد :
موش و بقر و پلنگ و خرگوش شمار زين چهار چوبگذري نهنگ آيد و مار
و آنگاه به اسب و گوسفند است حساب حمدونه و مرغ و سگ و خوك آخر كار
هفت سين نوروزي
۱- از زمان قديم ، عدد هفت نزد ايرانيان حرمت داشته و علت انتخاب هفت سين در سفره سال نو به همين دليل بوده است .
۲- اصيل ترين محتويات سفر هفت سين عبارتند از : سنجد ، سركه ، سير ، سمنو ، سبزه ، سماق و سيب .
۳- پيش از اين سفر هفت سين را خوانچه هفت سين مي خواندند و آن را به هفت امشاسپندان يا هفت فرشته مقرب خداوند نسبت مي دادند .
۴- با استناد به گفته حكيم عمر خيام ، در دوران باستان بويژه در زمان ساسانيان ، ايرانيان سفره هفت شين داشتند كه بعدها به هفت سين تغيير يافت . وي هفت شين را اين گونه معرفي كرده است :
شير ، شنبليله ، شيريني ، شمع ، شيره خرما ، شله زرد و شربت .
۵- و بالاخره آنكه چه هفت سين و يا هفت شين ، مرسوم بوده كه پس از اعلام سال تحويل ، ريش سفيد يا بزرگتر خانه به هر كدام از اعضاي خانواده به رسم بركت ذره اي از هفت سين را مي خوراند .
نوروز در شهرستانها
در كشور ما نوروز با آداب و رسومي خاص جشن گرفته مي شود و مردم ايران در شهرها و روستاها با شيوه اي ويژه به استقبال سال نو مي روند . آشنايي با اين رسوم خالي از لطف نيست . . .
۱- اهالي قديم گيلان در شب سال نو در پختن سمنوي نذري رقابت مي كردند زيرا عقيده داشتند كه اهداي سمنو با خلوص نيت ، موجب افزايش صميميت در خانواده مي شود .
۲- در زاهدان مرسوم بود كه درست در لحظه تحويل سال ، كودك خردسالي كه از سوي فاميل به عنوان خالص ترين فرد انتخاب مي شد ، از خانه بيرون برود و در بزند و بگويد : « اومدم قلبتونو صاف كنم ، دلاتونو پاك كنم . . . »
و سپس وارد خانه شود .
۳- اهالي دشت مغان به گونه اي ديگر نوروز را گرامي مي داشتند . آنها سفره هفت سين را در كنار رودخانه معروف شال بال رود پهن مي كردند و هنگام برگشتن به خانه پسرهاي خانواده كوزه هايشان را از آب همان رودخانه پر مي كردند و دختران خانواده اين آب را دور تا دور خانه مي پاشيدند تا رفع شر شود .
۴- اهالي زابل در نخستين روز سال گياهي به نام بوته چوبي را بر سر در منزل خود آويزان مي كردند تا زندگيشان در سراسر سال جديد سبز و خرم باشد . سر سفره هفت سين هم حتماً كلوچه مي خوردند .
۵- در آمل از حدود پانزده روز مانده به عيد ، دسته هاي دو نفره ، نوروز خوان به شهر مي آمدند و جلو خانه ها مي ايستادند و براي گرفتن عيدي از صاحبخانه مي خواندند :
باز بهاران آمده ، عيد بزرگان آمده مژده بدين اي ياران ، نوروز سلطان آمده
۶- معروف است مردم تهران اولين بار به جاي پارچه و تخم مرغ و اشياي ديگر به مهمانان به عنوان عيدي پول مي دادند .
۷- نوعي شيريني سنتي در كرمان تهيه مي شود كه « كلمپه » نام دارد . اما نكته خواندني درباره اين شيريني آن است كه اهالي كرمان اين شيريني را در سال قحطي ابداع كردند آن هم فقط براي اينكه مي خواستند در نوروز آن سال كامشان شيرين باشد .
۸- مردم مياندوآب نيز مراسم جالبي داشتند . اكثر مردم در خانه هايشان تصاوير خورشيد و ماه را نقاشي مي كردند و در شب عيد جوانان شال خود را به خانه همسايه مي انداختند تا صاحبخانه عيدي آنها را بدهد . بعد هم سنگي را به نيت غرق شدن سختي ها در رودخانه شهر مي انداختند .
۹- ايل قشقايي در روز اول سال در خانه گوسفند قرباني مي كردند و هنگام تبريك سال نو مي گفتند :
عيدي شريفنگ مبارك ( يعني عيد شريفت مبارك ) .
و پاسخ مي شنيدند :
- ايزنگ مبارك ( يعني رويت مبارك ) .
اينم يه گل خوشگل واسه عيدي شما !!!
خوب من هم این عید رو به همه ی شما دوستان و عزیزان ایرانی و ایرانی تبار تبریک عرض می کنم 
انشاءالله که تعطیلات به همتون خوش میگذره ! 
ما که توی شمال هستیم فقط باید از مهمونامون پذیرایی کنیم 
ولی بازم قدمشون روی چشم ما جا داره 
ما شمالیها هم که خوووووون گرممممممم 
پیش ما بیاین خوشحال میشیما !!! دیگه زیادی حرافی کردم . انشاءالله که سال خوب و خوشی داشته باشین واسه منم دعا کنین آخه حالم یه ذره ناخوشه فدای همتون ......... سبز باشید و آسمونی .... خدا نگهدار ....
|
+| نوشته شده توسط
سحر در چهارشنبه
1386/12/29
|
